Köken Sözlüğü

İstek, amaç, erek, beklenti

Ar ḳaṣd قَصْد

Kasıtlı

İsteyerek

Ar ḳaṣd قَصْد

Kaside

Sarnav, adantı yır (şiir), birine adanmış yır

Ar ḳaṣīda(t) قصيدة

Kasis

Çukur, çukurcuk, bozukluk, (Tümsek anlamı Türkiye'de ortaya çıkmıştır.)

Lat quassare kırmak

Kasvet

Sıkıntı, bun, sıkıcılık, daralma

Aram #ḳşy קשי sert olma, katı olma

Kâşif

Bulman, bulucu, buluşçu

Ar kāşif كاشف

Kaşkol

Atkı, boyun atkısı

Fr cache-col boyunluk

Kaşmer

Soytarı, güldürücü, şakacı

Ar kaşmer

Kat etmek

Yol alma, ırmak geçme

Ar ḳaṭˁ قَطْع

Katarakt

Aksu, akbasma

EYun katarráktēs καταρράκτης

Kategori

Ulam, tür, biçim

OLat categoria & EYun katēgoría κατηγορία

Kati

Kesin, açık, ödünsüz

Ar ḳaṭˁī قطعى

Kâtip/kâtibe

Yazman, yazıcı

Ar kātib كاتب

Katot

Eksin, eksi uç

EYun káthodos κάθοδος

Katre

Damla

Aram ḳəṭreth קְטרֶת

Katyon

Artın, artı uç

EYun kata+iōn iών

Kavat

Dümbük, yolsuz, yasadışı, zırtapoz, delişmen; kadın satıcısı

Ar ḳawwād قوّاد

Kavil/kavli/Kavlen

Sözle, söz, sözel, söyleme, deme

Ar ḳawl قول

Kavim

Bodun, soy, sop, bir bölgede yaşayanlar

Ar ḳawm قَوْم

Kayınana / Kayınapa

Kayınana

ETü kadın, eşin ailesi.

Kayınpeder

Kayınbaba, Kayınata

Kayın: Moğ kadum "hısım" ile Tr katun/hatun kökleriyle ilişkilendirlmekte. + Far peder

Kayınpeder / kayınbaba / kayınata

Kayınata, kayınaga

Fa padar/pidar پدر/پدر baba

Kayınvalide

Kaynana

Kayın: Moğ kadum "hısım" ile Tr katun/hatun kökleriyle ilişkilendirlmekte. + Ar valide

Kayıp/Kayb

Yitirmek, elden çıkarmak, yok olma

Ar ġayb غَيْب

Kayıt/Kayd

1. Yazımlamak, betimek 2. Bağ, koşul, yazıya dökülmüş belge

Ar ḳayd قَيْد

Kaza

1. Yargılama, yargı, 2. Tanrısal yargı 3. İlçe

Ar ḳaḍāˀ قضاء

Keder

Tasa, sıkıntı, bun, bunalma

Ar kadar كدر

Kelam

1. Söz, deyim, deyiş, buyruk 2. İslam ilimleri

Ar kalām كلام

Kelime

Sözcük, söz, deyim, deyiş, buyruk

Ar kalīma(t) كليمة

Kelp

Köpek, it

İbr keleb כֶּלֶב

Kemal

Eksiksizlik, erginlik, olgunluk, yetkinlik

Ar kamāl كمال

Kemalizm

İngilizce

Atatürkçülük

İng Kemalism

Kemiyet

Nicelik, toplam tutar

Ar kammiyya(t) كمّيّة

Kere

Kez

Ar karra(t) كرّة

Kerhane

1. İş yeri, işlik, (fabrika, atölye) 2. Genelev

Fa kār-χāna كارخانه

Kerpeten

Kıskaç

Ar kalbatān/kalbatayn كلبتين

Kervan, kafile, katar

Eski Türkçede Tirkiş, arkış, taban, tapkur (tabur sözcüğü de buradan gelir.)

Fa kārbān/kārvān كاربان/كاروان kafile, katar

Kesat

Durgumluk, seyrek, az, kıt, işsizlik

Ar kasād كساد

Kesif

Yoğun, koyu

Ar kaṯīf كثيف

Kesret

Bolluk

Ar kaṯra(t) كثرة

Kestane

Yunanca

Konur

EYun kástana κάστανα

Keşan

Çeken

Keşfedilmek

Bulgulamak, bulunmak

Ar keşf کشف

Keşfetmek

Bulmak

Ar keşf کشف

Keşide

Çekilen, alınan

Fa kaşīda كشيده

Keşifçi

Buluşçu, bulgucu

Ar keşf کشف

Keşifçilik